Hassan Balhas, een 34-jarige man woonachtig in Zuid-Libanon, heeft geluk gehad. Een groep vrienden uit Noorwegen levert hem met regelmaat pakketten LoFric katheters, een steun die zijn leven heeft veranderd en misschien ook wel heeft gered.
Hassan is rolstoelgebonden en verlamd vanaf de borst sinds 1989, toen hij werd neergeschoten bij een militaire controlepost in de havenstad Tyr. Sinds dat moment heeft hij een uridoom gebruikt en op zijn blaas gedrukt om die te legen. Dit heeft geleid tot vele urineweginfecties met hoge koorts en een min of meer constante medicatie met antibiotica, die verkrijgbaar zijn zonder recept bij de apotheken in Libanon.
Fysiotherapeute Sigrid Ann Mortensen heeft verschillende malen gewerkt in Libanon. Tijdens een missie voor de Noorse humanitaire hulporganisatie NORWAC heeft ze Hassan leren kennen in 1994. Sindsdien heeft ze hem ieder jaar opgezocht.
Toen ze hem bezocht in Libanon in de zomer van 2007 bracht ze ook een aantal LoFric monsters mee. Hierbij haar verhaal.
"We bezochten Hassan in Siddiquine, een van de vele dorpen die zwaar gebombardeerd werd tijdens de oorlog in de zomer van 2006. Ik herkende de omgeving niet meer, ook al was ik hier al vele malen eerder geweest. Bijna alle huizen rond het huis van de familie Balhas waren ingestort. Hun gezinswoning was ook erg beschadigd. Er zaten veel scheuren in de muren en in het dak en alle ramen en deuren ontbraken.
Tijdens de oorlog in de zomer van 2006 werden Hassan en zijn familie gedwongen uit hun huis te vluchten, een situatie die Hassan's urineproblemen verergerde. Hij had slechts drie uridooms over toen het gezin gedwongen werd te vluchten, waardoor de situatie nog erger werd.
Normaal verwisselt Hassan zijn uridoom dagelijks en opeens had hij er slechts drie tot zijn beschikking. Niemand kon hem helpen er meer te vinden en na twee weken toen hij 10 dagen lang gebruik had gemaakt van zijn laatste uridoom, had hij pijn en zweren op zijn penis.
Sinds december 2006 heeft Hassan twee keer per maand een urineweginfectie gehad. Zijn gebruik van antibiotica is enorm. Tijdens mijn bezoek wilde ik Hassan en zijn uroloog informeren over de voordelen van eenmalige zelfkatheterisatie.
Omdat Hassan twee vernauwingen in zijn urethra heeft, kan alleen een zachte hydrofiele katheter de stricturen passeren. Een verpleegkundige ondersteunde ons via de telefoon vanuit Noorwegen, toen we de techniek van het zelfkatheteriseren doornamen. Hassan en ik waren aan het lachen en maakten grappen terwijl we de katheters bekeken en de brochures lazen. Familieleden en buren keken met veel belangstelling toe. De eerste keer was het een beetje moeilijk, maar de tweede poging was een succes en Hassan was erg blij met het resultaat, omdat alles wat hij eerder geprobeerd had erg stugge kunststof katheters waren.
Zowel Hassan als zijn uroloog zijn zeer positief over het zelfkatheteriseren, maar de grote vraag is hoe om te gaan met de kosten van katheters in zo'n arm deel van de wereld. De oplossing voor Hassan was de steun van een groep vrienden in Noorwegen en een geldelijke bijdrage van een andere Noorse vriend. Alles bij elkaar is het resultaat dat hij nu LoFric kan gebruiken. Sinds hij begon met CIC, heeft hij geen urineweginfecties meer gehad en hij hoeft zijn uridoom niet meer te gebruiken. Hij katheteriseert zichzelf vijf keer per dag met LoFric en zijn leven is een stuk aangenamer geworden.