De consequenties van deze afwijking variëren van waar de schade plaats vindt, tot welke extensie het ruggenmerg en de zenuwuiteinden zijn beschadigd en of de breuk geheel of gedeeltelijk is. Zenuwimpulsen bereiken hun doel niet op een normale manier wat leidt tot spiergebreken met verlamming en verminderde mobiliteit, gevoelloosheid, slechte bloodcirculatie in de benen en een verhoogd risico op botbreuken. Veel mensen worden afhankelijk van een rolstoel en kunnen ontwrichte heupgewrichten en kromme benen en rug ontwikkelen.
Een neuraal buisdefect betekent niet alleen verminderde mobiliteit, het beïnvloedt ook meerdere lichaamsfuncties. Onder andere is de zenuwfunctionaliteit van de blaas en endeldarm verstoord, in respectievelijk 80% en 90%, bij kinderen met een neuraal buisdefect.
Meer dan 80% van de kinderen met een neuraal buisdefect ontwikkelt hydrocephalus, wat betekent dat het hersenvocht niet vrij kan circuleren. Dit vocht blijft in de hersenholtes en veroorzaakt druk op de zachte schedel van de pasgeboren baby waardoor dit groter wordt en het hoofd groeit. Dit kan behandeld worden door operatief een afvoer te plaatsen, gemaakt van een dun slangetje met een ventiel dat de druk regelt. Deze aangeboren verandering aan de hersenen en de druk die het op de hersenen veroorzaakt kan soms leiden tot verlate pubertijd, verminderde fijne motoriek maar ook bepaalde cognitieve problemen zoals aangetast geheugen, moeite om consequenties te begrijpen en verminderd initiatief.